مجله ی ورزشی

تاکتیک بت

تاکتیک بت

یک کیف نرم برای حمل و نقل و ذخیره سازی عمومی خریداری کنید. موارد نرم از پارچه مقاوم در برابر آسیب ساخته می شود. آنها در اشکال و اندازه های مختلفی وجود دارند ، بدون توجه به نوع تعظیم شما می توانید یک گلوله مناسب پیدا کنید. موارد نرم بهترین گزینه زمانی است که بدنبال چیزی مناسب و با قیمت مناسب هستید که بتوانید هر روز از آن استفاده کنید. همچنین اکثر آنها کیسه های جانبی دارند که فضای زیادی برای ذخیره تیر و لوازم جانبی به شما می دهد. [2] کیس های نرم پایه با قیمتی معادل 10 تا 20 دلار در دسترس هستند. یکی از مزایای اصلی موارد نرم این است که می توانید از آنها برای حمل کمان خود و همچنین نگهداری طولانی مدت آن در خانه استفاده کنید. اگرچه موارد نرم به خوبی در فضای باز نگه داشته می شوند ، اما در برابر آسیب نیستند. پارچه در نهایت شروع به خرد شدن می کند. آنها به اندازه موارد سخت دوام نمی آورند
بسته بندی کمان برای ذخیره سازی تصویری با عنوان تعظیم تیراندازی با کمان مرحله 8 1 اگر کمان چوبی دارید رشته را بردارید. کمانهای چوبی مجدد تغییر شکل می دهند وقتی که آنها را برای مدت طولانی رشته ای رها کنید. برای جلوگیری از این مورد ، لوازم جانبی به نام رشته کمان را به انتهای کمان متصل کنید. آن را به سمت پایین پایین بکشید و با هر دو پا آن را پایین نگه دارید. آرشه را بلند کنید تا رشته شل شود ، سپس آن را باز کنید تا از کمان جدا شود. [8] کمان بازگشتی یک کمان سنتی است که دارای یک رشته است و هیچ قسمت اضافی ندارد. یکی از راههای تشخیص کمانهای عودکننده ، مشاهده انتهای آن است. وقتی کمان از بین نرود ، آنها دور شما می شوند. کمان های مرکب از آلومینیوم یا کربن ساخته شده اند و دارای قرقره هایی هستند که رشته را در جای خود نگه می دارند. با استفاده از این نوع کمان ، شما هرگز مجبور به حذف رشته نخواهید شد ، مگر اینکه آن را جایگزین کنید. تعداد زیادی از کمان های مدرن از مواد مصنوعی ساخته شده اند. آنها قویتر از کمانهای چوبی هستند ، بنابراین شما مجبور نیستید رشته را جدا کنید مگر اینکه کمان را به مدت طولانی ذخیره کنید ، مانند بیش از یک ماه تصویری با عنوان تعظیم تیراندازی با کمان مرحله 9 2 برای ذخیره راحت تر ، کمان های حذف مجدد را جدا کنید. دستورالعمل های سازنده را برای اطلاعات خاص در مورد نحوه جدا شدن کمان بررسی کنید. به طور کلی ، ابتدا باید رشته را با استفاده از سیم کشی شل کنید. سپس ، رشته را باز کنید تا جداگانه ذخیره شود. در آخر ، از یک کلید آلن یا یک آچار استفاده کنید تا پیچ و مهره هایی را که اندام ها را به هم نگه داشته است از بین ببرید.

تاکتیک بت

"شعاع" به شکلی است که چرخ سنگزنی از اسکیت خارج می کند و در برابر آن قرار می گیرد. شاید از کلاس هندسه به یاد بیاورید که شعاع دایره نصف عرض آن است. به دایره ای با شعاع کوچک فکر کنید و اینکه چگونه می تواند به انتهای مستطیل بریده شود. این می تواند خیلی بیشتر از دایره ای با شعاع بیشتر همپوشانی داشته باشد. بنابراین ، شعاع های کوچکتر لبه های چشمگیر تر (یک توخالی عمیق تر) نسبت به لبه های صاف تر از شعاع های بزرگتر (یک توخالی کم عمق) ایجاد می کنند. [
شعاعهای معمول شروع شامل: 3/8 "برای اسکیت بازان بسیار سبک ، 5/8" برای اسکیت بازان بسیار سبک وزن ، 3/4 "برای اسکیت بازان سنگین و 7/8" - 1 1/4 "برای گلهای هاکی. شروع با این دستورالعمل ها شعاع خود را متناسب با آنچه در نهایت برای شما کار می کند تنظیم کنید.
برای افزایش سر خوردن ، شعاع 1 "یا بالاتر را انتخاب کنید. برای گرفتن و کنترل بهتر ، یکی را که 3/8" یا کوچکتر است انتخاب کنید.

کمد الماس را تنظیم کنید. موقعیت کمد را در داخل بازوی کمد تغییر دهید تا به اندازه شعاع مناسب برسید. به طور کلی ، شما با گرفتن انگشت شست دست بازوی الماس را شل کرده و کمد را به عقب یا جلو حرکت می دهید. کمد الماس با توجه به اندازه شعاع با خطوط مشخص می شود.

چرخ چرخ را بپوشانید. کمد الماس را برای چند ثانیه به چرخ چرخ در حال حرکت فشار دهید. به طور کلی ، کمد به ابزاری متصل می شود که شما آن را از بالای چرخ بالا و پایین خواهید کرد.
روش دقیق برای پانسمان کردن چرخ شما و به طور کلی تراشیدن ماشین بسته به مدل مورد استفاده شما متفاوت خواهد بود. برای جزئیات بیشتر همیشه با راهنمای کاربر و مستندات دستگاه خود مشورت کنید.
یک اسکیت را سوار و سیاه کنید. تراش تراش شما به احتمال زیاد همراه با نگهدارنده اسکیت مخصوص یا تیزکن است. اطمینان حاصل کنید که تیغه در مرکز چرخ سنگ قرار دارد. برای رنگ آمیزی لبه تیغه از مارکر سیاه استفاده کنید تا به عنوان راهنما عمل کند.

اسکیت خود را تیز کنید. با شروع از انگشت ، لبه تیغه را به آرامی به چرخ سنگزنی بچرخانید. نگهدارنده اسکیت را به گونه ای حرکت دهید که تمام طول اسکیت از طریق چرخ انجام شود. سعی کنید این کار را تا جایی که ممکن است نرم و یکدست انجام دهید تا از صاف شدن ناهموار جلوگیری شود. این کار را دو یا سه بار انجام دهید.

تیغه خود را بررسی کنید. اگر با موفقیت تمام طول اسکیت را تیز کرده باشید ، دیگر نباید هیچ علامت گذاری سیاه مشخصی وجود داشته باشد. در صورت وجود ، یک یا چند پاس را انجام دهید تا از بین برود. به مرکز تیغه خود نگاه کنید تا مطمئن شوید که توخالی در وسط قرار دارد. اگر این نیست ، نگهدارنده را تنظیم کنید تا اسکیت را با چرخ بهتر بچرخانید و دوباره امتحان کنید.

تاکتیک بت

در هر جلسه تمرین 3 تا 5 بار کیسه سنگین را بزنید. کیف سنگین (کیف آویز عظیم برای آموزش مشت زدن) قرار است به بهترین دوست شما تبدیل شود. شما می خواهید 3-5 دقیقه آن را بزنید ، مثل مشتی که در یک مبارزه دارید مشت بزنید. با این حال ، مطمئن شوید که فقط در آنجا ایستاده اید و سعی در ضربه زدن ندارید. روی گوی های پایتان بمانید ، مانند یک مبارزه واقعی به حرکت خود ادامه دهید ، و گاهی اوقات بایستید ، اردک بزنید ، گول بزنید و مانع شوید ، مانند آنچه در یک مبارزه واقعی انجام می دهید. به طور کلی ، هرچه بیشتر شبیه چیز واقعی باشید که بتوانید آن را بسازید ، تمرین بهتر خواهد بود. [3]
برای یک تمرین خسته کننده تر ، قبل از شروع کیف را تحریک کنید. این شما را مجبور می کند تا روی یک هدف متحرک تمرکز کنید.
تصویری با عنوان Train for Boxing مرحله 4
4
برای ایجاد مقاومت در بازو ، 30 ثانیه مشت "سرعت" را امتحان کنید. با استفاده از یک کیسه سنگین ، 30 ثانیه وقت بگذارید تا آنجا که می توانید مشت بزنید. همانطور که مشت ها را پرتاب می کنید روی سرعت تمرکز کنید. بعد از 30 ثانیه ، 30 ثانیه استراحت کنید و سپس 4-5 بار دیگر تکرار کنید.

5
یک رژیم تمرینات قدرتی را شروع کنید. شما می توانید وزن بدن خود را بلند کرده یا به سادگی از آن برای عضله سازی استفاده کنید. سبک شما مهم نیست ، هر هفته 2-3 روز تمرین قدرتی را با هم ترکیب کنید و هفته های مبارزه را به 1 کاهش دهید. خوشبختانه ، بوکس آنقدر عضله فشرده است که هر بار در مسابقه های اسپار ، مبارزه یا سایه بان به سودهایی دست می یابید ، بنابراین تمرینات قدرتی نباید تمرکز تمرینات شما باشد. تمرینات بزرگ و چند عضلانی را دنبال کنید تا سریعترین عضله را بسازید. برخی از تمرینات خوب که باید امتحان کنید عبارتند از:
وزن بدن: اگر نمی توانید به باشگاه بروید ، زیر 16 سال دارید ، یا ترجیح می دهید وزنه بلند نکنید ، بسیاری از تمرینات عالی وجود دارد که باید امتحان کنید:
فشارهای بالا ، موضع نزدیک و نزدیک.
فرورفتن

تاکتیک بت

شما مستقیم شلیک کرده اید و اکنون زمان آن فرا رسیده است که مانند جوانب مثبت به نظر برسید. یادگیری پرتاب یک توپ بولینگ منحنی زمان و تمرین زیادی را می طلبد ، اما تلاش با اعتماد به نفس جدیدی که پس از تسلط بر این مهارت و بهبود امتیاز بولینگ خود خواهید داشت ، نتیجه می دهد.

با موضع گیری و گرفتن صحیح شروع کنید. شما می خواهید چند اینچ با خطای خط فاصله داشته باشید و ترجیحاً حداقل چهار قدم با آزادی فاصله داشته باشید. بعضی از افراد طولانی تر می شوند و این خوب است - اما حداقل چهار مرحله ایده آل است. پاهای خود را با فلش روی باریکی که هدف آن قرار گرفته اید بچرخانید (این امر به میزان خمیدگی منحنی شما بستگی خواهد داشت).
اگر توپ خود را دارید ، احتمالاً می دانید که چگونه آن را بگیرید. با این حال ، اگر با توپ خانه کار می کنید ، ممکن است لازم باشد سبک خود را تنظیم کنید. توپهای خانه معمولاً چنگال بند دارند - شما می خواهید انگشتان دستتان (و به خصوص انگشت شست) به سرعت بیرون بیایند ، بنابراین آنها را در آنجا گیر نکنید. توپ را نگه دارید تا با مچ دست راست شود. موقعیت های دست بعداً در این مقاله پوشش داده می شود. در طول چرخش مهمتر از قبل است.
همیشه روی پیکان روی خطی که می خواهید بزنید تمرکز کنید. هرگز روی پین مورد نظر خود تمرکز نکنید. زدن علامتی که ده فوت جلوتر از شما باشد بسیار راحت تر از علامت پنجاه است. پیکان مورد نظر برای ضربه زدن در شرایط خط متفاوت خواهد بود (خیس در مقابل خشک). برای تغییر هدف تغییر محل ایستادن در ابتدا آسان تر از تغییر پیکان است. اگر در سمت چپ گم شده اید ، نقطه شروع خود را به سمت چپ و بالعکس حرکت دهید. به نظر می رسد خلاف بصری است ، اما اگر به سمت چپ حرکت کرده و به همان پیکان ضربه بزنید ، توپ در ابتدا قبل از چرخش به سمت چپ ، دورتر می شود. نقاطی روی زمین وجود دارد که به شما در تنظیم کمک می کند. حرکت دادن پاها فقط روی یک تخته می تواند تفاوت بین اعتصاب و تقسیم وحشتناک 10-10 باشد.

رویکرد خود را مانند یک ضربه مستقیم شروع کنید. روش شما مانند هر ضربه استاندارد است - تغییر در پیگیری و بیشتر در دست شما است. در حالی که کف دست خود را پشت توپ نگه دارید ، توپ را به حالت چرخش برگردانید ، درست مانند حالت عادی.
حتماً مچ دست خود را محکم نگه دارید. اگر بیش از حد وزن را روی مچ خود حمل می کنید یا آن را عقب و جلو می چرخانید ، می توانید به خود آسیب بزنید - یا حداقل خود را قبل از بالا آمدن فریم های خود فرسوده کنید.

تاکتیک بت

مایعات را به دور از مغز با داروهای ادرار آور تخلیه کنید. داروهای ادرار آور باعث ترشح بیشتر ادرار و تخلیه مقدار کلی مایعات در بدن می شوند. از آنها بعضاً بعد از جراحات مغزی برای بیرون کشیدن مایعات از مغز و ایجاد فضای بیشتر در جمجمه استفاده می شود. [4]
دیورتیک ها معمولاً با قطره IV در محیط بیمارستان تجویز می شوند. اگر دکتر شما فکر می کند که شما به اندازه کافی خوب هستید ، ممکن است شما را با یک قرص ادرار آور نسخه آزاد کند. آنها را دقیقاً همانطور كه پزشك به شما دستور می دهد ، ببرید.

اگر تورم ناشی از عفونت باکتریایی است از آنتی بیوتیک استفاده کنید. برخی از عفونت های باکتریایی مانند مننژیت یا انسفالیت نیز باعث تورم مغز می شوند. برای مقابله با این عفونت ها از آنتی بیوتیک های مختلفی استفاده می شود. پزشکان احتمالاً این داروها را در محیط بیمارستان تجویز می کنند تا زمانی که شما به اندازه کافی خوب نشوید و نمی توانید به خانه بروید و سپس برای ادامه مبارزه با عفونت برای شما نسخه ای می نویسند. همیشه اطمینان حاصل کنید که تمام باکتری ها از بین می روند ، حتی اگر احساس بهتری دارید ، کل دوره آنتی بیوتیک را به پایان برسانید. [5]
اگر آنتی بیوتیک های شما عوارض جانبی شدیدی دارند ، با پزشک خود تماس بگیرید تا بپرسد آیا می توانید به داروی جایگزین روی بیاورید. با این حال ، بدون آنکه ابتدا با پزشک خود مشورت کنید ، مصرف آنتی بیوتیک را قطع نکنید.
آنتی بیوتیک ها معمولاً باعث ناراحتی معده می شوند ، بنابراین سعی کنید آنها را همراه با یک وعده غذایی یا میان وعده سبک مانند کراکر مصرف کنید تا از عوارض جانبی سو prevent پیشگیری کنید. اگر پزشک به شما گفت دارو را با معده خالی مصرف کنید این کار را نکنید.
پزشک شما ممکن است چند آنتی بیوتیک مختلف را امتحان کند تا ببیند کدام یک با عفونت بهتر مبارزه می کند.

به یاد داشته باشید که عفونت های باکتریایی بیماری های واگیر پذیر هستند ، بنابراین تا زمانی که بهبود نیافتید و دیگر نمی توانید دیگران را آلوده کنید ، ارتباط خود را با افراد دیگر محدود کنید.
عفونت های ویروسی همچنین می توانند باعث تورم مغز شوند ، اما آنتی بیوتیک ها در مبارزه با این شرایط مثر نیستند. پزشکان احتمالاً این عفونت ها را با کورتیکواستروئیدها ، مایعات و ضد ویروس ها درمان می کنند.

تاکتیک بت

پنجمین نقطه را با دومین تمیز کردن خود پر کنید. از آنجا که ممکن است میانگین ضرب و شتم آنها کاملاً کم باشد ، انتظار داشته باشید که # 4 ضربه گیر شما گاه به گاه از بین برود. وقتی این کار انجام شد ، آنها را با بهترین ضربه گیر قدرت بعدی پیگیری کنید. به سه ضربه اول خود فرصت دیگری بدهید تا به صفحه اصلی برسد. یا اگر شماره 4 در خفاش موفق بود ، به آنها فرصت دهید تا به پایگاه بعدی نیز برسند. [7]
تصویری با عنوان Make a Baseball Lineup مرحله 7
3
در انتخاب های شماره 3 ، شماره 4 و شماره 5 تجدیدنظر کنید. بدانید که روش سنتی ایجاد یک ترکیب این است که از بهترین هیترهای خود برای سه نقطه اول استفاده کنید و سپس اسلات های باقی مانده را با چهارمین بهترین ضربه گیر خود ، سپس پنجم ، ششم و غیره پر کنید. با این حال ، توجه داشته باشید که در این مورد بحث و جدال وجود دارد. این را در نظر بگیرید: [8]
از آنجا که احتمالاً هیتر شماره 3 در یک بازی بیشتر از اراده شماره 4 و شماره 5 به چماق کشیده می شود ، منطق سنتی این است که شما بهتر است آن موقعیت را با پاور پرتاب کننده ای که بالاترین میانگین ضرب و شتم را دارد پر کنید.
با این حال ، حتی اگر شماره های 4 و 5 در یک بازی فرصت کمتری برای خفاش داشته باشند ، با این وجود که بیش از یک پایه بارگیری می شود ، احتمال انجام این کار بیشتر است.
به همین دلیل ، برخی از مردم بر این باورند که حرکت دقیق تر این است که یک ضربه گیر سازگارتر را برای حفره چهارم یا پنجم ذخیره کند.

1
بازیکنان باقی مانده خود را ارزیابی کنید. شما ممکن است یک تیم متشکل از بازیکنانی داشته باشید که از نظر استعداد بسیار به یکدیگر نزدیک هستند یا افت مهارت های چوب زدن از بازیکن به بازیکن دیگر کاملاً مشهود است. در هر صورت ، نقاط قوت و ضعف هر بازیکن را به عنوان یک ضربه گیر بررسی کنید. این نگرانی ها را در برابر آنچه احتمالاً بیشتر از یک سوراخ مشخص در انتهای صفحات خود به آن احتیاج دارید ، بسنجید. [9]
به طور سنتی ، شماره 6 تا 9 معمولاً با توجه به استعداد مربوط به بازیکنان باقیمانده و قرار دادن آنها به ترتیب نزولی تعیین می شود ، و آخرین بدترین ضربه شما آخرین است.
تصویری با عنوان Make a Baseball Lineup مرحله 9
2
بهترین هیترهای بعدی خود را برای شماره های 6 و 7 انتخاب کنید. مگر اینکه به یک تیم تمام ستاره قدرت شکن برکت داده شده باشید ، انتظار داشته باشید بازیکنان باقیمانده شما فقط در زدن تک آهنگ مهارت بیشتری داشته باشند. بنابراین ، در صورت شروع پاکسازی انتخاب اول و دوم ، دو اسلات بعدی را با توجه به اینکه چه کسی بهترین سابقه ضربه به توپ را دارد ، پر کنید. در حالی که تیم شما هنوز در حال خرگوش است ، شانس خود را برای آوردن مشاغل اصلی بهبود دهید. [10]
اگر بازیکنان ششم و هفتم بهترین بازیکنان از نظر سطح عملکرد بسیار نزدیک هستند ، تصمیم خود را بر این قرار دهید که چه کسی در دزدی پایگاه ها بهتر است. [11]
پر كردن نقطه شماره 6 با یك دزدگیر پایه قوی ، شانس شما را برای رانندگی نزدیكتر و نزدیكتر به این پایه افزایش می دهد ، حتی اگر شماره های 7 ، 8 و 9 فقط می توانند به عنوان مجرد باشند.

تاکتیک بت

اگر در تعادل مشکل دارید ، هنگام لگد زدن ، دست خود را به دیوار تکیه دهید. اگر تازه کار خود را شروع کرده اید و هنگام لگد زدن در تعادل مشکل دارید ، در حالی که به دیوار تکیه داده اید ، روی حرکتهای لگد زدن کار کنید. در حالی که پای لگدتان را بیشتر از دیوار می کشید کنار دیوار بایستید. دست خود را به دیوار فشار دهید. سپس پای خود را به حالت محفظه بالا آورده و لگد بزنید. در این موقعیت ضربات متفاوتی را طی کنید ، سپس به سمت دیگر بروید.
محفظه موقعیتی است که شما برای آماده شدن برای یک ضربه وارد آن می شوید. موقعیت بسته به ضربه ای که می اندازید تغییر می کند.
اگر می خواهید با پای راست خود لگد بزنید ، بایستید و سمت چپ خود را نزدیکتر به دیوار قرار دهید. دست چپ خود را به دیوار فشار دهید و با پای راست خود را لگد بزنید.
این حرکات را به آرامی انجام دهید تا بدن شما به لگد زدن عادت کند.
دیوار را تا حد امکان سبک لمس کنید. فقط برای کمک به حفظ تعادل از آن استفاده کنید. تمام وزن خود را به آن تکیه ندهید زیرا در این صورت نمی آموزید که چگونه به درستی لگد بزنید.

خود را به مدت 30-60 ثانیه در وضعیت محفظه ضربات نگه دارید. هنگامی که توانستید به اندازه کافی تعادل خود را حفظ کنید و در هنگام لگد زدن به دیوار متکی نباشید ، تعادل خود را با تعادل در موقعیت های مختلف محفظه بیشتر آموزش دهید. برای ضربات مختلف از محفظه ها عبور کرده و آنها را تا جایی که می توانید نگه دارید. هر کدام 30-60 ثانیه هدف بگیرید. این ورزش عضلات پا و پشت شما را تقویت می کند و تعادل شما را با گذشت زمان بهبود می بخشد.
ضربات مختلف موقعیت مجلسی مختلفی دارند. برای یک ضربه جلویی ، پای خود را صاف و با زانوی خود خم کنید. برای یک ضربه جانبی ، پای خود را با زانوی خم شده به طرف شانه مقابل بلند کنید. برای یک ضربه دور خانه ، بدن را به پهلو برگردانید و پای خود را به سمت جلو بلند کنید ، زانوی خود را خم نگه دارید. برای بهبود تعادل خود این حرکات را انجام دهید.

تاکتیک بت

به سمت ساحل بروید و به صفحه خود بروید. هنگامی که موج انتخابی شما 5 متر (16 فوت) دور است ، بدن خود را به سمت ساحل برگردانید و با فشار به پایین از کف اقیانوس فشار دهید. از این فشار استفاده کنید تا بتوانید خود را به بالای صفحه ببرید. سعی کنید با وزن بدن متمرکز بر روی تخته ، دستان خود را به دو طرف سینه ها و پای خود را در انتهای دم (اما نه بیش از لبه) تخته قرار دهید. [3]
چند تلاش طول می کشد تا این ترکیب فشار ، چرخش و هاپ را درست انجام دهید - اما به آن پایبند باشید! مطمئناً ، در این روند با چند موج متمرکز خواهید شد ، اما سعی کنید ادامه دهید!

با سکته های عمیق و طولانی پارو بزنید تا موج شما را ببرد. در برابر تمایل به انجام حرکت های پارو زدن سریع ، کم عمق و ضعیف با بازوها مقاومت کنید. درعوض ، بر روی فرو بردن بازوها در اعماق آب و رانندگی آنها با قدرت به عقب و اطراف خود تمرکز کنید. سعی کنید با سرعت موج مطابقت داشته باشید و دست و پا بزنید تا موج شکسته شما را به جلو سوق دهد. [4]
یک قانون خوب برای مبتدیان این است که 2 بار دست و پا زدن خوب بیشتر از آنچه فکر می کنید نیاز دارید - به عبارت دیگر ، 2 بار دیگر پارو بزنید پس از اینکه فکر می کنید موج شما را برداشته است.
وقتی آماده بودید تا روی تخته خود بالا بروید و موج سواری کنید ، می خواهید در حالی که با بازو دست و پا می زنید ، به موج نگاه کنید. در این مرحله ، فقط کافی است به سمت ساحل نگاه کنید و روی پارو زدن با قدرت تمرکز کنید.

در صورت از دست دادن امواج ، موقعیت خود را تنظیم کنید. اگر امواج به جای اینکه شما را بلند کنند و شما را به ساحل برانند مدام از کنار شما رد می شوند ، احتمالاً 3 تنظیم وجود دارد. ابتدا کمی بیشتر به سمت بالا روی تخته حرکت کنید تا بینی به سمت خط آب پایین باشد. دوم ، دست و پا زدن سخت تر! سوم ، سعی کنید کمی به ساحل نزدیک شوید تا امواج را در همان جایی که در حال شکستن هستند ، بگیرید. [5]
متناوباً ، اگر مدام در معرض موج قرار گرفتن در مقابل موج ها قرار می گیرید - از نظر موج سواری "مروارید" شناخته می شود - تنظیمات مخالف را انجام دهید: کمی روی تخته حرکت کنید ، کمی با قدرت دست و پا بزنید و کمی دورتر از ساحل

تاکتیک بت

انجام یک پرش سه گانه موفق نیاز به تمرین و راهنمایی دارد. اولین قدم یادگیری تکنیک مناسب است. وقتی بدانید که چطور هر سه مرحله پرش سه گانه (هاپ ، پله و پرش) را به درستی انجام دهید ، به تسلط بر آن نزدیکتر می شوید. تمام مسابقات دو و میدانی به قدرت پایین تنه قوی نیاز دارند ، بنابراین مطمئن شوید که اغلب برای پیشرفت بهتر پاهایتان را تمرین می دهید.
گرم شدن

با تمرینات کششی شروع کنید. شل شدن عضلات قبل از پرش از آسیب دیدگی یا گرفتگی بعدا جلوگیری می کند. قبل از تمرین پرش های سه گانه ، حدود یک یا دو دقیقه کشش داشته باشید ، به خصوص اگر چندین روز تمرین نکرده اید. فقط پاها را دراز نکنید: دستها ، پشت ، شانه ها را نیز دراز کنید.
در سه یا چهار کشش برنامه ریزی کنید ، در حالی که هر کدام را بین 15-20 ثانیه نگه دارید.

تک قدم زدن را تمرین کنید. رازک تک پا روش خوبی برای تقویت کنترل عضلات پا است. یک پای خود را پشت سر خود بلند کنید ، پاشنه بلند کنید و با پای دیگر شروع به پریدن کنید. مطمئن شوید که به جای پاشنه پا روی توپ پا قرار بگیرید. پریدن را به صورت ریتمیک روی یک پا ادامه دهید ، سپس پس از یک ساعت مشخص به پای دیگر بروید. این یک مجموعه است.
قبل از شروع پرش سه گانه ، دو یا سه ست را تمام کنید.
برای تمرین فرود نهایی می توانید از طناب پرش کنید.

زانوهای بالا را امتحان کنید. برای فرم خوب در هنگام پرش سه گانه ، شما باید انعطاف پذیری داشته باشید تا زانوها را موازی با لگن بلند کنید. برای انجام زانوهای بلند ، یک زانو را به همان اندازه که بلند است بلند کنید ، سپس به زانوی دیگر خود بروید. حرکت باید مانند یک راهپیمایی اغراق آمیز به نظر برسد. در حالی که زانوهای بلندی را تمرین می دهید تا گلوتها و خم کننده های مفصل ران خود را گرم کنید ، در یک مسیر کوچک از مسیر حرکت کنید (بین 15-20 متر).

تمرینات پرش انجام دهید. قبل از شروع تمرین ، تمرینات اصول پرش سه گانه را در بر می گیرد. حداقل یک یا دو تمرین پرش تمرین کنید تا بدن خود را در حالت ورزش قرار دهید. تمرینات روزانه خود را بر اساس نقاط ضعف خود انتخاب کنید.
مته هاپینگ: سعی کنید از پله ها یا اطراف مخروط های نارنجی بالا بروید.
پله پله ای: با هر مرحله گام به گام طولانی تر ، یک سری "گام های هاپ" را تمرین کنید.
مته پرش: هر دو پا را کنار هم کنار گودال ماسه بایستید و پاها را با هم داخل و خارج کنید.